rozsądek, zdolność umysłowa
Die Fähigkeit eines Menschen, sein Handeln nach Einsicht und Vernunft zu steuern und die moralische oder rechtliche Verantwortung dafür zu tragen.
Zdolność człowieka do kierowania swoimi działaniami na podstawie rozeznania i rozumu oraz do ponoszenia za nie odpowiedzialności moralnej lub prawnej.
☞ Używane głównie w kontekście prawniczym i psychiatrycznym.
-
Der Angeklagte besaß zum Tatzeitpunkt die volle Zurechnungsfähigkeit.— W momencie popełnienia czynu oskarżony miał pełną poczytalność.
-
Ein Gutachten prüft die Zurechnungsfähigkeit des Patienten.— Opinia lekarska ocenia poczytalność pacjenta.
-
Wegen seiner Krankheit wurde seine Zurechnungsfähigkeit infrage gestellt.— Z powodu choroby jego poczytalność została zakwestionowana.
Синонимы