niewystarczający, niepełny, niedoskonały
Mangelhaft oder unvollständig in Bezug auf eine bestimmte Qualität oder Menge.
Niedoskonałe lub niekompletne pod względem określonej jakości lub ilości.
-
Die Beweise für die Theorie sind noch defizient.— Dowody na poprawność tej teorii są nadal niewystarczające.
-
Seine Kenntnisse in Mathematik sind leider defizient.— Niestety, jego znajomość matematyki jest niewystarczająca.
-
Die Planung der Veranstaltung war äußerst defizient.— Planowanie wydarzenia było bardzo niedoskonałe.
Синонимы
Антонимы