Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

dekapitieren

[dekapitiˈʁən]
По слогам de|ka|pi|tie|ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdn. dekapitieren A— казнить через обезглавливание
„Der Henker dekapitierte den Gefangenen."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
dekapitieren
Präteritum
dekapitierte
Partizip II
hat dekapitiert
§Значения
казнить через обезглавливание
Jemanden durch das Abtrennen des Kopfes töten.
Убить человека, отрубив ему голову.
нейтральное
  1. Der Henker dekapitierte den Gefangenen.
    — Палач казнил заключенного через обезглавливание.
  2. Die Armee hat den Rebellenführer dekapitiert.
    — Армия казнила лидера повстанцев через обезглавливание.
Синонимы
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich dekapitiere
du dekapitierst
er/sie/es dekapitiert
wir dekapitieren
ihr dekapitiert
sie/Sie dekapitieren
Präteritum претеритум
ich dekapitierte
du dekapitiertest
er/sie/es dekapitierte
wir dekapitierten
ihr dekapitiertet
sie/Sie dekapitierten
Imperativ императив
dekapitiere (du)
dekapitieren wir
dekapitieret (ihr)
dekapitieren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich dekapitiere
du dekapitierest
er/sie/es dekapitiere
wir dekapitieren
ihr dekapitieret
sie/Sie dekapitieren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich dekapitierte
du dekapitiertest
er/sie/es dekapitierte
wir dekapitierten
ihr dekapitiertet
sie/Sie dekapitierten
Partizip партицип
dekapitierend Präsens
dekapitiert Perfekt
Infinitiv инфинитив
dekapitieren
zu dekapitieren
§Сложные слова
Dekapitierung
обезглавливание
§Однокоренные
Dekapitierung
обезглавливание
derKopf
голова
hauptlos
безголовый
§Связанные слова

Сообщить об ошибке