Прилагательное Частотностьtop-10000CEFR C1

erstgeboren

[ˈeːrstɡəˌboːʁən]
По слогам erst|ge|bo|ren
§Значения
pierworodny
Der erste Person in einer Geschwisterfolge, die geboren wurde.
Pierwsza osoba w kolejności urodzeń wśród rodzeństwa.
нейтральное
  1. Das erstgeborene Kind erhielt das Erbe.
    — Pierwsze narodzone dziecko otrzymało dziedzictwo.
  2. Sie ist die erstgeborene Tochter der Familie.
    — Jest najstarszą córką w rodzinie.
  3. Sein erstgeborener Sohn lebt in Berlin.
    — Jego najstarszy syn mieszka w Berlinie.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке