Глагол Частотностьtop-25000CEFR C2

kanten

[ˈkantn̩]
По слогам kan|ten
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas kanten A— bir şeyi kantlamak
„Die Kante des Tisches ist leicht gekantet."
kanten N— kenarlamak
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
kanten
Präteritum
kantete
Partizip II
hat gekantet
§Значения
kenarlamak, pah yapmak
Einen Gegenstand mit einer Kante versehen oder eine Kante bilden.
Bir nesneye kenar eklemek veya bir kenar oluşturmak.
нейтральное
  1. Der Schreiner hat das Holz sorgfältig gekantet.
    — Marangoz, ahşabı dikkatlice köşelendirdi.
  2. Die Maschine kantet die Metallplatten automatisch.
    — Makine, metal levhaları otomatik olarak büküyor.
Синонимы
Антонимы
kenara yaslamak
Etwas auf die Kante stellen oder über die Kante kippen.
Bir şeyi kenara koymak veya kenardan devirmek.
  1. Sie kantete die schwere Kiste an einer Seite hoch.
    — Ağır kutuyu bir yanından kaldırdı.
  2. Beim Skifahren muss man die Skier richtig kanten.
    — Kayak yaparken kayakların kenarlarını doğru şekilde kullanmak gerekir.
  3. Auf hartem Schnee muss man beim Skifahren stark kanten.
    — Sert karda kayak yaparken karakterleri güçlü bir şekilde kullanmak gerekir.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich kante
du kantest
er/sie/es kantet
wir kanten
ihr kantet
sie/Sie kanten
Präteritum претеритум
ich kantete
du kantetest
er/sie/es kantete
wir kanteten
ihr kantetet
sie/Sie kanteten
Imperativ императив
—
kante (du)
—
kanten wir
kantet (ihr)
kanten Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich kante
du kantest
er/sie/es kante
wir kanten
ihr kantet
sie/Sie kanten
Konjunktiv II конъюнктив II
ich kantete
du kantetest
er/sie/es kantete
wir kanteten
ihr kantetet
sie/Sie kanteten
Partizip партицип
kantend Präsens
gekantet Perfekt
Infinitiv инфинитив
kanten
zu kanten
§Однокоренные
§Связанные слова
Существительное Частотностьtop-25000CEFR B1
der

Kanten

[ˈkantn̩]
По слогам kan|ten
§ Грамматика
Genitiv
des Kantens
Plural
die Kanten
§Значения
ekmek kabuğu, ekmek parçası
Das Endstück eines Brotes oder ein dickes, unförmiges Stück davon.
Bir ekmeğin son parçası ya da onun kalın ve şekilsiz bir parçası.
  1. Zum Frühstück aß er einen Kanten Brot mit Butter.
    — Kahvaltıda tereyağlı bir dilim ekmek yedi.
  2. Den harten Kanten gab der Bauer den Hühnern.
    — Çiftçi, sert kenarlı parçaları tavuklara verdi.

Сообщить об ошибке