Глагол Частотностьtop-25000CEFR A1

klingeln

[ˈklɪŋəln]
По слогам klin|geln
◆ Грамматический конструктор
Управление
klingeln N— dzwonić
„Es klingelt an der Tür."
bei jdm. klingeln D— dzwonić do kogoś.
„Er klingelte bei seinem Nachbarn."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
klingeln
Präteritum
klingelte
Partizip II
hat geklingelt
§Значения
dzwonić (do drzwi)
Einen akustischen Signalton erzeugen, meist durch eine Glocke oder einen elektrischen Klingelknopf.
Wytwarzanie dźwięku ostrzegawczego, zazwyczaj za pomocą dzwonka lub elektrycznego przycisku dzwonka.
нейтральное
  1. Es klingelt an der Tür.
    — Dzwoni dzwonek przy drzwiach.
  2. Jemand hat gerade laut geklingelt.
    — Ktoś właśnie głośno zadzwonił.
Синонимы
dzwonić, brzmieć
Einen bestimmten Klang oder eine bestimmte Tonhöhe erzeugen.
Wytwarzać określony dźwięk lub określoną wysokość tonu.
нейтральное
  1. Die Metallstangen klingeln leise.
    — Metalowe pręty cicho dzwonią.
  2. Das Glas klingelt beim Anstoßen.
    — Szklanka brzęczy przy stukaniu o inną szklankę.
Антонимы
brzmieć
In der Umgangssprache: Einem Telefonat oder einer Nachricht mit einer bestimmten Tonalität begegnen.
W języku potocznym: Reagować na rozmowę telefoniczną lub wiadomość o określonej tonacji.
разговорное
☞ Często używane w konstrukcji „coś brzmi...”, lecz jako czasownik opisujący charakter dźwięku.
  1. Seine Stimme klingelt heute sehr hoch.
    — Jego głos dziś brzmi bardzo wysoko.
dzwonić do kogoś do drzwi
Bei jemandem (an dessen Tür) klingeln, um auf sich aufmerksam zu machen oder Einlass zu erbitten.
Dzwonić u kogoś (do jego drzwi), aby zwrócić na siebie uwagę lub poprosić o wpuszczenie.
  1. Er klingelte bei seinem Nachbarn, weil er sich Werkzeug leihen wollte.
    — Zadzwonił do swojego sąsiada, ponieważ chciał pożyczyć narzędzia.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich klingle
du klingelst
er/sie/es klingelt
wir klingeln
ihr klingelt
sie/Sie klingeln
Präteritum претеритум
ich klingelte
du klingeltest
er/sie/es klingelte
wir klingelten
ihr klingeltet
sie/Sie klingelten
Imperativ императив
klingle (du)
klingeln wir
klingelt (ihr)
klingeln Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich klingle
du klingelest
er/sie/es klingle
wir klingeln
ihr klinglet
sie/Sie klingeln
Konjunktiv II конъюнктив II
ich klingelte
du klingeltest
er/sie/es klingelte
wir klingelten
ihr klingeltet
sie/Sie klingelten
Partizip партицип
klingelnd Präsens
geklingelt Perfekt
Infinitiv инфинитив
klingeln
zu klingeln
§Идиомы
§Связанные слова

Сообщить об ошибке