Глагол Частотностьtop-25000CEFR C2

konkordieren

[kɔŋˈkɔʁdiːʁən]
По слогам kon|kor|die|ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
mit etw. (Dativ) konkordieren D— bir şeyle uyum sağlamak
„Die neuen Daten konkordieren mit den alten Ergebnissen."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
konkordieren
Präteritum
konkordierte
Partizip II
hat konkordiert
§Значения
uyum sağlamak, uyuşmak, örtüşmek
In Übereinstimmung mit etwas stehen oder mit etwas übereinstimmen.
Bir şeyle uyum içinde olmak veya bir şeyle örtüşmek.
нейтральное терминологическое
☞ Genellikle bilimsel veya resmi bağlamlarda kullanılır.
  1. Die Ergebnisse konkordieren mit der ursprünglichen Hypothese.
    — Sonuçlar, başlangıçtaki hipotezle uyumludur.
  2. Seine Aussagen konkordieren nicht mit den Beweisen.
    — Söyledikleri kanıtlarla uyuşmuyor.
uyum sağlamak, karşılaştırmak
Zwischen zwei oder mehr Texten oder Quellen eine Übereinstimmung feststellen.
İki veya daha fazla metin veya kaynak arasında bir uyum tespit etmek.
терминологическое
☞ Özellikle filoloji veya metin eleştirisinde kullanılır.
  1. Der Forscher konkordierte die antiken Manuskripte.
    — Araştırmacı, antik el yazmalarını karşılaştırdı.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich konkordiere
du konkordierst
er/sie/es konkordiert
wir konkordieren
ihr konkordiert
sie/Sie konkordieren
Präteritum претеритум
ich konkordierte
du konkordiertest
er/sie/es konkordierte
wir konkordierten
ihr konkordiertet
sie/Sie konkordierten
Imperativ императив
konkordiere (du)
konkordieren wir
konkordiert (ihr)
konkordieren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich konkordiere
du konkordierest
er/sie/es konkordiere
wir konkordieren
ihr konkordieret
sie/Sie konkordieren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich konkordierte
du konkordiertest
er/sie/es konkordierte
wir konkordierten
ihr konkordiertet
sie/Sie konkordierten
Partizip партицип
konkordierend Präsens
konkordiert Perfekt
Infinitiv инфинитив
konkordieren
zu konkordieren
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке