kontrujący, odpierający
Widerlegend, entgegnend oder als direkte Antwort auf einen Angriff oder eine Behauptung verwendet.
Używane w celu obalenia, w odpowiedzi lub jako bezpośrednia replika na atak lub twierdzenie.
-
Er gab eine konternde Antwort auf die Frage.— Odpowiedział na pytanie w sposób przeciwstawny.
-
Die Politikerin reagierte konternd auf die Vorwürfe.— Politykka odpowiedziała ripostą na te oskarżenia.
-
Sein konternder Stil überraschte die gesamte Jury.— Jego kontrujący styl zaskoczył całą jurię.
Синонимы
Антонимы