Глагол Частотностьtop-25000CEFR C2

kontraargumentieren

[ˌkɔntʁaʔaʁɡumenˈtiːʁən]
По слогам kon|tra|ar|gu|men|tie|ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
gegen etw. (Akk.) kontraargumentieren A— заперечувати чомусь/протиставляти аргументи чомусь
„Er versucht, gegen seine These zu kontraargumentieren."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
kontraargumentieren
Präteritum
kontraargumentierte
Partizip II
hat kontraargumentiert
§Значения
заперечувати
Gegen eine Behauptung oder These Gegenargumente vorbringen.
Наводити контраргументи проти твердження чи тези.
нейтральное терминологическое
  1. Der Wissenschaftler kontraargumentierte gegen die neue Theorie.
    — Вчений навів контраргументи проти нової теорії.
  2. Sie hat in der Debatte geschickt kontraargumentiert.
    — Вона вміло навела контраргументи під час дебатів.
  3. Er kontraargumentiert ständig gegen meine Vorschläge.
    — Він постійно наводить контраргументи проти моїх пропозицій.
Синонимы
Антонимы
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich kontraargumentiere
du kontraargumentierst
er/sie/es kontraargumentiert
wir kontraargumentieren
ihr kontraargumentiert
sie/Sie kontraargumentieren
Präteritum претеритум
ich kontraargumentierte
du kontraargumentiertest
er/sie/es kontraargumentierte
wir kontraargumentierten
ihr kontraargumentiertet
sie/Sie kontraargumentierten
Imperativ императив
kontraargumentiere (du)
kontraargumentieren wir
kontraargumentiert (ihr)
kontraargumentieren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich kontraargumentiere
du kontraargumentierest
er/sie/es kontraargumentiere
wir kontraargumentieren
ihr kontraargumentieret
sie/Sie kontraargumentieren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich kontraargumentierte
du kontraargumentiertest
er/sie/es kontraargumentierte
wir kontraargumentierten
ihr kontraargumentiertet
sie/Sie kontraargumentierten
Partizip партицип
kontraargumentierend Präsens
kontraargumentiert Perfekt
Infinitiv инфинитив
kontraargumentieren
zu kontraargumentieren
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке