i̇natçı, inatçı
Hartnäckig, beharrlich oder eigensinnig in einer Meinung oder einem Verhalten.
Bir görüşte veya davranışta inatçı, ısrarcı veya inatçı olmak.
☞ Genellikle inatçılığın olumsuz çağrışımıyla ilişkilendirilir.
-
Er blieb bei seiner obstinaten Meinung.— O, inatçı görüşünde ısrar etti.
-
Die Verhandlungen scheiterten an seinem obstinaten Verhalten.— Müzakereler, onun inatçı tavrı yüzünden başarısız oldu.
-
Sie ist in dieser Frage äußerst obstinat.— Bu konuda son derece inatçıdır.
Синонимы
Антонимы