geveze, çenkel
In einer gesprächigen, plaudernden Art und Weise handelnd oder sich äußernd.
Konuşkan, sohbetçi bir şekilde hareket eden veya ifade eden.
-
Die plaudernde Frau unterbrach die Stille im Raum.— Konuşkan kadın, odadaki sessizliği bozdu.
-
Er saß dort und war ganz plaudernd unterwegs.— Orada oturuyordu ve durmadan konuşuyordu.
-
Die Kinder kamen plaudernd aus der Schule zurück.— Çocuklar sohbet ederek okuldan döndüler.
Синонимы
Антонимы