buntowniczy, zbuntowany
Gegen eine bestehende Ordnung, Autorität oder gesellschaftliche Normen aufbegehrend.
Buntujący się przeciwko istniejącemu porządkowi, władzy lub normom społecznym.
-
Die rebellierenden Studenten forderten sofortige Reformen.— Buntujący się studenci domagali się natychmiastowych reform.
-
Sein Verhalten wirkt in dieser Situation sehr rebellierend.— Jego zachowanie w tej sytuacji wydaje się bardzo buntownicze.
-
Sie zeigte eine rebellierende Haltung gegenüber den Regeln.— Wykazywała buntowniczą postawę wobec zasad.
Синонимы