schnüdeln

[ˈʃnʏdl̩n]

По слогам schnü|deln

◆ Грамматический конструктор

Управление

schnüdeln N— schnüdeln.

„Er schnüdelte nur vor sich hin."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

schnüdeln

Präteritum

schnüdelte

Partizip II

hat geschnüdelt

§Значения

gmatwać, robić niedbale

Etwas unordentlich, schlampig oder ohne Sorgfalt erledigen.

Wykonać coś niechlujnie, niedbale lub bez staranności.

разговорное

Er hat die Hausaufgaben nur geschnüdelt.

— Tylko udawał, że odrabia zadania domowe.
Hör auf, so zu schnüdeln!

— Przestań tak bełkotać!

Синонимы

głupio się zachowywać, niezdarnie się poruszać

Sich ungeschickt oder tollpatschig bewegen oder verhalten.

Poruszać się lub zachowywać niezdarnie lub nieporadnie.

разговорное

Das Kind schnüdelt ständig auf dem Stuhl.

— Dziecko ciągle się wierci na krześle.
Warum bist du heute so geschnüdelt?

— Dlaczego dziś tak się wystroiłeś?

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

schnüdelnd	Präsens
geschnüdelt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

schnüdeln

zu schnüdeln

§Однокоренные

§Связанные слова