alaycı, alaykâr
In einer Weise, die Spott, Hohn oder Verachtung ausdrückt.
Alay, iğneleme veya küçümseme ifade eden bir şekilde.
-
Er gab ihr ein spöttendes Lächeln.— O, ona alaycı bir gülümseme attı.
-
Die Menge blickte spöttend auf den Verlierer.— Kalabalık, kaybedene alaycı bir şekilde baktı.
-
Seine Worte klangen sehr spöttend.— Sözleri oldukça alaycı bir tondaydı.
Антонимы