bölücü, ayrıştırıcı
Eine Gruppe oder Gesellschaft in gegensätzliche Lager zerbrechend oder tief zerstrittend.
Bir grup veya topluluğun birbirine zıt kamplara ayrılması ya da derin şekilde bölünmesi.
-
Das neue Gesetz ist ein sehr spaltendes Thema.— Yeni yasa oldukça bölücü bir konudur.
-
Seine Meinung war in der Partei äußerst spaltend.— Görüşleri parti içinde büyük bir bölünmeye neden oluyordu.
-
Diese Entscheidung wirkt auf die Bevölkerung spaltend.— Bu karar, halkı bölecek gibi görünüyor.
Синонимы
Антонимы