Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

spitteln

[ˈʃpɪtln̩]
По слогам spit|tel|n
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdn. spitteln A— spitteler quelqu’un.
„Er hat seinen Kollegen gespittelt."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
spitteln
Präteritum
spittelte
Partizip II
hat gespittelt
§Значения
dénoncer, cafter
Jemanden verraten oder bei einer Autorität melden.
Trahir quelqu’un ou le dénoncer à une autorité.
разговорное DE·W
☞ Est souvent utilisé de manière péjorative pour désigner la dénonciation de personnes.
  1. Er hat seine Kollegen bei der Chefin gespittelt.
  2. Warum hast du mich immer gespittelt?
  3. Die Kinder spitteln nicht über ihre Freunde.
Синонимы
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich spittle
du spittelst
er/sie/es spittelt
wir spitteln
ihr spittelt
sie/Sie spitteln
Präteritum претеритум
ich spittelte
du spitteltest
er/sie/es spittelte
wir spittelten
ihr spitteltet
sie/Sie spittelten
Imperativ императив
spittle (du)
spitteln wir
spittelt (ihr)
spitteln Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich spittle
du spittelst
er/sie/es spittle
wir spitteln
ihr spittelet
sie/Sie spitteln
Konjunktiv II конъюнктив II
ich spittelte
du spitteltest
er/sie/es spittelte
wir spittelten
ihr spitteltet
sie/Sie spittelten
Partizip партицип
spittelnd Präsens
gespittelt Perfekt
Infinitiv инфинитив
spitteln
zu spitteln
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке