umrubeln

[ˈʊmˌʁuːbl̩n]

По слогам um|ru|beln

◆ Грамматический конструктор

Управление

jemanden umrubeln A— kogoś ominąć/obejść

„Der Fahrer hat den Passanten umrubelt."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

umrubeln

Präteritum

umrubelte

Partizip II

hat umrubelt

§Значения

przewrócić, powalić

Etwas oder jemanden durch eine schnelle Bewegung oder einen Aufprall umwerfen oder umstoßen.

Coś lub kogoś przewrócić lub powalić poprzez szybki ruch lub uderzenie.

разговорное

Er ist beim Tanzen gegen den Tisch umrubelt.

— Podczas tańca potknął się i uderzył o stół.
Das Kind hat die Vase fast umrubelt.

— Dziecko prawie przewróciło wazon.

Синонимы

przewrócić się, wywrócić

In einem Fahrzeug (meist Auto) durch eine zu schnelle Fahrt oder einen Fehler aus der Bahn geraten und umkippen.

W pojeździe (zwykle samochodzie) z powodu zbyt szybkiej jazdy lub błędu wyjść z toru jazdy i przewrócić się.

разговорное

☞ Często używane w kontekście wypadków.

Der Wagen ist auf der nassen Straße umrubelt.

— Samochód wpadł w poślizg na mokrej drodze.
Er ist mit seinem Motorrad heftig umrubelt.

— Na motocyklu mocno się przewrócił.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

umrubelnd	Präsens
umrubelt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

umrubeln

§Однокоренные

§Связанные слова