nieprześcigniony, niezrównany
In einer bestimmten Eigenschaft oder Leistung so hervorragend, dass niemand anderes das Gleiche erreicht.
W jakiejś określonej cechy lub umiejętności tak wybitny, że nikt inny nie osiąga tego samego.
-
Seine Leistung war einfach unübertroffen.— Jego wyczyn był po prostu nie do pobicia.
-
Sie besitzt eine unübertroffene Eleganz.— Charakteryzuje się niezrównaną elegancją.
-
Die Qualität dieses Weins bleibt unübertroffen.— Jakość tego wina pozostaje nieprześcigniona.
Синонимы
Антонимы