Глагол Частотностьtop-25000CEFR C2

verablassen

[fɛɐ̯ˈapˌlasn̩]
По слогам ver|ab|las|sen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. verablassen A— bir şeyi onaylamak
„Der König verablasste ein neues Gesetz."
etw. verablassen A— bir şeyi verablassen
„Er verablasste die sofortige Entlassung des Ministers."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
verablassen
Präteritum
verablasste
Partizip II
hat verablasst
§Значения
yapmak (hoşa gitmeyen bir şey)
Etwas (meist Unangemessenes oder Unmoralisches) tun oder bewirken.
Bir şey yapmak veya meydana getirmek (genellikle uygunsuz veya ahlaka aykırı bir şey).
нейтральное
  1. Er hat diese Unhöflichkeit nicht verablasst.
    — Bu kabalığı hoş görmedi.
  2. Sie hat solche Sätze nie verablasst.
    — O, böyle cümleleri asla yazmamıştır.
Синонимы
yerine getirmek
Etwas (meist eine Handlung oder ein Wort) vollziehen oder ausführen.
Bir şeyi (genellikle bir eylemi veya bir sözü) gerçekleştirmek veya yapmak.
возвышенное
☞ Genellikle ‘bir şeyler yapmak’ veya ‘bir eylemde bulunmak’ anlamında kullanılır.
  1. Der König verablasste einen entscheidenden Schritt.
    — Kral, belirleyici bir adım attı.
  2. Wir haben diesen Fehler nicht verablasst.
    — Bu hatayı gözden kaçırmadık.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich verablasse
du verablasst
er/sie/es verablasst
wir verablassen
ihr verlasst
sie/Sie verablassen
Präteritum претеритум
ich verablasste
du verablasstest
er/sie/es verablasste
wir verablassten
ihr verablasstet
sie/Sie verablassten
Imperativ императив
verablasse (du)
verablassen wir
verlasst (ihr)
verablassen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich verablasse
du verablassest
er/sie/es verablasse
wir verablassen
ihr verablasset
sie/Sie verablassen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich verablasste
du verablasstest
er/sie/es verablasste
wir verablassten
ihr verablasstet
sie/Sie verablassten
Partizip партицип
verablassend Präsens
verablasst Perfekt
Infinitiv инфинитив
verablassen
zu verablassen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке