Глагол Частотностьtop-25k+CEFR B2

verhören

[fɛɐ̯ˈhøːʁən]
По слогам ver||ren
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
jdn. verhören A— birini sorgulamak
„Die Polizei verhört den Verdächtigen."
jdn. zu etwas verhören A— birini bir şey hakkında sorgulamak
„Er wurde zu dem Vorfall verhört."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
verhören
Präteritum
verhörte
Partizip II
hat verhört
§Значения
sorgulamak
Einen Verdächtigen oder Zeugen systematisch und intensiv befragen, meist durch die Polizei.
Bir şüpheliyi veya tanığı, genellikle polis tarafından sistematik ve yoğun bir şekilde sorgulamak.
нейтральное терминологическое
  1. Die Polizei verhört den Verdächtigen seit Stunden.
    — Polis, şüpheliyi saatlerdir sorguluyor.
  2. Der Zeuge wurde gestern von den Beamten verhört.
    — Tanık dün polisler tarafından sorgulandı.
  3. Sie verhörte ihn sehr streng.
    — Onu çok sert bir şekilde sorguladı.
Синонимы
derinlemesine incelemek, araştırmak
Sich intensiv mit einer Sache oder einem Thema beschäftigen oder in etwas vertiefen.
Bir şeyle veya konuyla yoğun bir şekilde meşgul olmak ya da bir konuda derinleşmek.
возвышенное
☞ Nadiren kullanılır; çoğunlukla refleksif şekilde kullanılır (sich verhören).
  1. Er verhörte sich in die alten Schriften.
    — Eski yazıtlarda kendini kaybetti.
  2. Ich muss mich beim Namen verhört haben.
    — İsmi yanlış duymuş olmalıyım.
yanlış duymak
Etwas akustisch falsch verstehen oder aufgrund von Lärm oder Distanz nicht richtig hören.
Bir şeyi işitsel olarak yanlış anlamak veya gürültü ya da mesafe nedeniyle doğru şekilde duymamak.
нейтральное
  1. Entschuldigung, ich habe mich verhört, könnten Sie das wiederholen?
    — Affedersiniz, yanlış duydum; tekrar eder misiniz?
  2. Wegen des Lärms im Zug habe ich mich ständig verhört.
    — Trendeki gürültü yüzünden sürekli yanlış duyuyordum.
yanlış duymaktan hata yapmak
Sich in einer Information oder einem Wort irren, weil man es falsch gehört hat.
Bir bilgiyi veya bir kelimeyi yanlış duymak nedeniyle yanlış anlamak.
нейтральное
  1. Er hat sich verhört und ist in die falsche Straße abgebogen.
    — Yanlış duymuş ve yanlış sokağa girmiş.
  2. Ich habe mich verhört und dachte, du hättest heute Zeit.
    — Yanlış duymuşum; bugün vaktin olduğunu sanmıştım.
birini bir konuda sorgulamak
Jemanden zu einem bestimmten Sachverhalt oder Vorfall polizeilich befragen.
Birini belirli bir olay veya durum hakkında polis tarafından sorgulamak.
  1. Die Polizei verhört ihn zu dem Diebstahl.
    — Polis, hırsızlık olayıyla ilgili olarak onu sorguluyor.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich verhöre
du verhörst
er/sie/es verhört
wir verhören
ihr verhört
sie/Sie verhören
Präteritum претеритум
ich verhörte
du verhörtest
er/sie/es verhörte
wir verhörten
ihr verhörtet
sie/Sie verhörten
Imperativ императив
verhöre (du)
verhören wir
verhört (ihr)
verhören Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich verhöre
du verhörest
er/sie/es verhöre
wir verhören
ihr verhöret
sie/Sie verhören
Konjunktiv II конъюнктив II
ich verhörte
du verhörtest
er/sie/es verhörte
wir verhörten
ihr verhörtet
sie/Sie verhörten
Partizip партицип
verhörend Präsens
verhört Perfekt
Infinitiv инфинитив
verhören
zu verhören
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке