verpönen

[fɛɐ̯ˈpøːnən]

По слогам ver|pö|nen

◆ Грамматический конструктор

Управление

jdn. verpönen A— kogoś wyklinać

„Er wurde in seinem Freundeskreis verpönt."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

verpönen

Präteritum

verpönte

Partizip II

hat verpönt

§Значения

potępiać, gardzić

Jemanden oder etwas als unpassend, geschmacklos oder unangebracht ablehnen.

Odrzucać kogoś lub coś jako nieodpowiednie, wulgarne lub niestosowne.

возвышенное

Die Gesellschaft verpönt solches Verhalten.

— Społeczeństwo potępia takie zachowanie.
Er hat diese unhöfliche Art verpönt.

— Potępił tę niegrzeczną postawę.

Синонимы

Антонимы

odrzucać, potępiać

Sich gegen eine bestimmte Art von Verhalten oder Stil richten.

Skierować się przeciwko określonemu rodzajowi zachowania lub stylowi.

возвышенное

In diesem Kreis verpönt man laute Kleidung.

— W tym kręgu nie aprobuje się krzykliwych ubrań.
Es ist in der Etikette streng verpönt.

— Jest to w etykiecie surowo zabronione.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

verpönend	Präsens
verpönt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

verpönen

§Связанные слова