ogłuchnąć
Das Gehör verlieren oder taub werden.
Stracić słuch lub ogłuchnąć.
-
Er ist durch eine Krankheit vertaubt.— Stracił słuch z powodu choroby.
-
Die alte Frau ist langsam vertaubt.— Starsza kobieta stopniowo traci słuch.
| ich | vertaube |
| du | vertaubst |
| er/sie/es | vertaubt |
| wir | vertauben |
| ihr | vertaubt |
| sie/Sie | vertauben |
| ich | vertaubte |
| du | vertaubtest |
| er/sie/es | vertaubte |
| wir | vertaubten |
| ihr | vertaubtet |
| sie/Sie | vertaubten |
| — | ||
| vertaube | (du) | |
| — | ||
| vertauben | wir | |
| vertaubt | (ihr) | |
| vertauben | Sie | |
| ich | vertaube |
| du | vertaubest |
| er/sie/es | vertaube |
| wir | vertauben |
| ihr | vertaubet |
| sie/Sie | vertauben |
| ich | vertaubte |
| du | vertaubtest |
| er/sie/es | vertaubte |
| wir | vertaubten |
| ihr | vertaubtet |
| sie/Sie | vertaubten |
| vertaubend | Präsens |
| vertaubt | Perfekt |
| vertauben |
| zu vertauben |