Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

verzwicken

[fɛɐ̯ˈtsvɪkən]
По слогам ver|zwi|cken
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
etwas verzwicken A— coś skomplikować
„Er verzwickte sich in einer schwierigen Situation."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
verzwicken
Präteritum
verzwickte
Partizip II
hat verzwickt
§Значения
szczypać, chwytać (szczypcami)
Etwas mit einer Zange oder einem ähnlichen Werkzeug fest oder fest umschließend greifen.
Chwytać coś szczypcami lub podobnym narzędziem w sposób mocny lub ciasno obejmujący.
нейтральное
  1. Der Mechaniker verzwickt den alten Draht mit der Zange.
    — Mechanik skręca stary drut obcęgami.
  2. Er hat das Metallstück vorsichtig verzwickt.
    — Ostrożnie wygiął ten kawałek metalu.
Синонимы
wykręcić się, uwolnić się
Sich aus einer schwierigen oder unangenehmen Situation durch List oder Geschicklichkeit befreien.
Wydostać się z trudnej lub nieprzyjemnej sytuacji dzięki przebiegłości lub zręczności.
разговорное
☞ Często w znaczeniu „wykręcać się”.
  1. Er hat sich aus der peinlichen Frage verzwickt.
    — Wybrnął z tej kłopotliwej sytuacji.
  2. Sie verzwickt sich immer wieder aus den Problemen.
    — Zawsze wyplątuje się z kłopotów.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich verzwicke
du verzwickst
er/sie/es verzwickt
wir verzwicken
ihr verzwickt
sie/Sie verzwicken
Präteritum претеритум
ich verzwickte
du verzwicktest
er/sie/es verzwickte
wir verzwickten
ihr verzwicktet
sie/Sie verzwickten
Imperativ императив
verzwicke (du)
verzwicken wir
verzwicket (ihr)
verzwicken Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich verzwicke
du verzwickest
er/sie/es verzwicke
wir verzwicken
ihr verzwicket
sie/Sie verzwicken
Konjunktiv II конъюнктив II
ich verzwickte
du verzwicktest
er/sie/es verzwickte
wir verzwickten
ihr verzwicket
sie/Sie verzwickten
Partizip партицип
verzwickend Präsens
verzwickt Perfekt
Infinitiv инфинитив
verzwicken
verzwicken
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке