zernieren

[t͡sɛɐ̯ˈniːʁən]

По слогам zer|nie|ren

◆ Грамматический конструктор

Управление

jemanden zernieren A— kogoś zernować

„Der Kritiker zernierte den jungen Künstler öffentlich."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

zernieren

Präteritum

zernierte

Partizip II

hat zerniert

§Значения

wyśmiewać, drwić

Jemanden durch Spott oder Verspottung lächerlich machen oder verhöhnen.

Wyśmiewać kogoś lub szydzić z niego, czyniąc go pośmiewiskiem.

возвышенное

Die Menge zernierte den Verlierer der Debatte.

— Tłum wyśmiewał przegraną osobę w debacie.
Er wurde von seinen Kollegen öffentlich zerniert.

— Został publicznie skrytykowany przez swoich kolegów.

Синонимы

verspotten·verhöhnen·auslachen·spötteln

Антонимы

loben·würdigen

wyśmiewać, szydzić

Etwas durch hämische Bemerkungen oder Spott herabsetzen.

Poniżać coś poprzez złośliwe uwagi lub kpiny.

возвышенное

Sie zernierte seine Bemühungen mit einem hämischen Lachen.

— Wyśmiała jego wysiłki z szyderczym śmiechem.
Man hat seine Theorie von den Kritikern zerniert.

— Jego teoria została skrytykowana przez krytyków.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	zerniere
du	zernierst
er/sie/es	zerniert
wir	zernieren
ihr	zerniert
sie/Sie	zernieren

Präteritum претеритум

ich	zernierte
du	zerniertest
er/sie/es	zernierte
wir	zernierten
ihr	zerniertet
sie/Sie	zernierten

Imperativ императив

—
zerniere	(du)
—
zernieren	wir
zerniert	(ihr)
zernieren	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	zerniere
du	zernierest
er/sie/es	zerniere
wir	zernieren
ihr	zernieret
sie/Sie	zernieren

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	zernierte
du	zerniertest
er/sie/es	zernierte
wir	zernierten
ihr	zerniertet
sie/Sie	zernierten

Partizip партицип

zernierend	Präsens
zerniert	Perfekt

Infinitiv инфинитив

zernieren

zu zernieren

§Однокоренные

derSpott

wyśmiewanie, drwina

spöttisch

drwiący, szyderczy, wyśmiewający

§Связанные слова

beleidigen·demütigen·tadeln