dwusetny
Bezeichnet die Position in einer ungeraden Reihenfolge nach der Nummer zweihundert.
Oznacza pozycję w nieparzystej kolejności po numerze dwieście.
☞ Liczebnik porządkowy.
-
Dies ist das zweihundertste Mal, dass ich das sage.— To już dwusetny raz, kiedy to mówię.
-
Der zweihundertste Teilnehmer erhielt einen Preis.— Dwusetny uczestnik otrzymał nagrodę.
-
Er erreichte heute seinen zweihundertsten Sieg.— Dziś odniósł swoje dwusetne zwycięstwo.
Синонимы
Антонимы