Прилагательное Частотностьtop-25000CEFR C2

zweiköpfig

[ˈt͡svaɪ̯ˌkœp͡fɪç]
По слогам zwei|köp|fig
§Значения
dwugłowy
Besitz von zwei Köpfen.
Posiadanie dwóch głów.
нейтральное
  1. In der Sage erscheint ein zweiköpfiges Ungeheuer.
    — W podaniu pojawia się dwugłowe potworno.
  2. Das zweiköpfige Wesen starrte uns an.
    — Dwugłowa istota wpatrywała się w nas.
Синонимы
Антонимы
dwustronny, dwuczynnikowy
Metaphorisch für etwas, das zwei verschiedene Aspekte, Richtungen oder Entscheidungsträger hat.
Metaforycznie: o czymś, co ma dwa różne aspekty, kierunki lub podmioty decyzyjne.
возвышенное
  1. Die Organisation ist ein zweiköpfiges Gebilde.
    — Organizacja składa się z dwóch osób.
  2. Seine Strategie erwies sich als zweiköpfig und widersprüchlich.
    — Jego strategia okazała się dwuznaczna i sprzeczna.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке