standardowy niemiecki
Eine Bezeichnung für die Standardsprache, die sich von regionalen Dialekten oder Ausbausprachen abhebt.
Określenie na język standardowy, który odróżnia się od dialektów regionalnych lub języków rozwiniętych.
-
Er spricht reines Binnendeutsch ohne regionalen Akzent.— Mówi czystym standardowym niemieckim, bez żadnego akcentu regionalnego.
-
Das Lehrbuch konzentriert sich auf das Binnendeutsch.— Podręcznik koncentruje się na niemieckim wewnętrznym.
Синонимы