вершина
Der höchste Punkt eines Berges oder eines Hügels.
Найвища точка гори або пагорба.
-
Die Wanderer erreichten den Gipfel vor dem Sonnenuntergang.— Мандрівники досягли вершини до заходу сонця.
-
Vom Gipfel aus hat man eine tolle Aussicht.— З вершини відкривається чудовий краєвид.
Синонимы