idylla, idylliczność, spokój
Der Zustand vollkommener, ländlicher oder naturbelassener Ruhe und Harmonie.
Stan całkowitego, wiejskiego lub naturalnego spokoju i harmonii.
-
Die Idyllik der Berglandschaft faszinierte die Touristen.— Idylliczny krajobraz górski zachwycał turystów.
-
Niemand störte die vollkommene Idyllik des kleinen Dorfes.— Nikt nie zakłócał idealnej sielanki w tej małej wiosce.
-
Man sucht in der Natur oft nach purer Idyllik.— W przyrodzie często szuka się czystej idylli.
Синонимы