koniec wojny
Der Zeitpunkt oder der Zustand, an dem ein bewaffneter Konflikt zwischen Staaten oder Gruppen aufhört.
Moment lub stan, w którym konflikt zbrojny między państwami lub grupami ustaje.
-
Alle warteten sehnsüchtig auf das Kriegsende.— Wszyscy z niecierpliwością czekali na koniec wojny.
-
Das Kriegsende wurde durch einen Friedensvertrag besiegelt.— Koniec wojny został przypieczętowany traktatem pokojowym.
-
Nach dem Kriegsende begann der mühsame Wiederaufbau.— Po zakończeniu wojny rozpoczęła się żmudna odbudowa.
Синонимы