Существительное Частотностьtop-2000CEFR A1
der

Norden

[ˈnɔʁdn̩]
По слогам nor|den
§ Грамматика
Genitiv
des Nordens
§Значения
północ
Eine der vier Himmelsrichtungen.
Jeden z czterech kierunków świata.
нейтральное
  1. Der Kompass zeigt direkt nach Norden.
    — Kompas wskazuje prosto na północ.
  2. Wir müssen nach Norden wandern.
    — Musimy iść na północ.
Синонимы
północ, regiony północne
Ein geografisches Gebiet, das sich im Norden eines Landes oder Kontinents befindet.
Obszar geograficzny znajdujący się na północy kraju lub kontynentu.
нейтральное
  1. Im Norden Deutschlands ist das Wetter oft kühl.
    — Na północy Niemiec pogoda często jest chłodna.
  2. Sie ist in den Norden des Landes gezogen.
    — Przeprowadziła się na północ kraju.
Антонимы
§Идиомы
  • den Norden durchqueren
    — Przemierzać północ
  • im Norden währen
    — Na północy trwać
§Однокоренные
§Связанные слова
Глагол Частотностьtop-2000CEFR C2

norden

[ˈnɔʁdn̩]
По слогам nor|den
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
norden
Präteritum
nordete
Partizip II
hat genordet
§Значения
leżeć na północy, kierować się na północ
In Richtung Norden liegen oder sich nach Norden bewegen.
Leżeć w kierunku północy lub poruszać się na północ.
нейтральное
  1. Die Wandergruppe nordet langsam durch das Gebirge.
    — Grupa wędrowców powoli przemierza góry.
  2. Die Küstenlinie nordet von hier aus gesehen.
    — Widoczna stąd linia wybrzeża biegnie na północ.
skierowane na północ
In einer geografischen oder strategischen Position nach Norden ausgerichtet sein.
Znajdować się w pozycji geograficznej lub strategicznej skierowanej na północ.
терминологическое
☞ Jest często używane w kartografii lub nawigacji.
  1. Das Gebäude nordet exakt nach dem Kompass.
    — Budynek jest ustawiony dokładnie według kompasu.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich norde
du nordest
er/sie/es nordet
wir norden
ihr nordet
sie/Sie norden
Präteritum претеритум
ich nordete
du nordetest
er/sie/es nordete
wir nordeten
ihr nordetet
sie/Sie nordeten
Imperativ императив
nord(e) (du)
norden wir
nordet (ihr)
norden Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich norde
du nordest
er/sie/es norde
wir norden
ihr nordet
sie/Sie norden
Konjunktiv II конъюнктив II
ich nordete
du nordetest
er/sie/es nordete
wir nordeten
ihr nordetet
sie/Sie nordeten
Partizip партицип
nordend Präsens
genordet Perfekt
Infinitiv инфинитив
norden
zu norden
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке