Перевод
Интерфейс
Существительное Частотностьtop-10000CEFR B1
der

Offizier

[ɔfiˈtsi̯ɐ]
По слогам of|fi|zier
§ Грамматика
Genitiv
des Offiziers
Plural
die Offiziere
§Значения
oficer
Ein Angehöriger des Offizierskorps in einer Streitkraft, der einen höheren militärischen Rang innehat.
Członek korpusu oficerskiego w siłach zbrojnych, który posiada wyższą rangę wojskową.
нейтральное
  1. Der Offizier gab den Befehl zum Vorrücken.
    — Oficer wydał rozkaz do natarcia.
  2. Er wurde gestern zum Offizier ernannt.
    — Wczoraj został mianowany oficerem.
  3. Die jungen Offiziere übten auf dem Feld.
    — Młodzi oficerowie ćwiczyli na polu.
oficer
Eine Person, die eine leitende oder verantwortungsvolle Funktion in einer Organisation oder einem Verband ausübt.
Osoba pełniąca kierowniczą lub odpowiedzialną funkcję w organizacji lub związku.
возвышенное
  1. Er agierte als ein Offizier der neuen Ordnung.
    — Występował jako oficer nowego porządku.
  2. Die Offiziere der Partei wurden überprüft.
    — Oficerowie partii zostali sprawdzeni.
§Идиомы
§Однокоренные
offizieren
pełnić służbę oficerską
offiziell
oficjalny
dieOffizierin
oficerka
§Связанные слова
derSoldat·derKommandant·dasMilitär

Сообщить об ошибке