gadatliwość, rozmowność
Die Eigenschaft oder Neigung einer Person, sehr viel und gerne zu sprechen.
Właściwość lub skłonność osoby do tego, by dużo i chętnie mówić.
-
Seine Redefreudigkeit war auf der Party sehr auffällig.— Jego skłonność do mówienia była na przyjęciu bardzo zauważalna.
-
Trotz ihrer Redefreudigkeit konnte sie sehr präzise argumentieren.— Mimo że była rozmowna, potrafiła bardzo precyzyjnie argumentować.
Антонимы