satisfaksiyon doktrini
Die Lehre oder das Prinzip der Satisfaktion, also die Verpflichtung zur Genugtuung bei einer Beleidigung der Ehre.
Tazminat ilkesi veya doktrini; yani onura yapılan bir hakaret durumunda tazminat ödeme yükümlülüğü.
☞ Öncelikle tarihi düello kültürüne ve soyluların onur kodlarına atıfta bulunur.
-
Die Satisfaktionslehre regelte die Konflikte unter Offizieren.— Tatmin ilkesi, subaylar arasındaki anlaşmazlıkları düzenliyordu.
-
Ein Verstoß gegen die Satisfaktionslehre konnte den sozialen Abstieg bedeuten.— Tazminat ilkesinin ihlali, toplumsal statünün düşmesine yol açabilirdi.
-
Er studierte die alte Satisfaktionslehre für sein Geschichtsbuch.— Tarih kitabı için eski tatmin teorisini inceledi.