niesportowe zachowanie, brak uczciwości
Die Eigenschaft oder das Verhalten, das den fairen und spielerischen Charakter eines Wettbewerbs oder Spiels untergräbt.
Właściwość lub zachowanie, które podważa uczciwy i przyjazny charakter konkursu lub gry.
-
Seine ständige Provokation zeugte von extremer Spielfeindlichkeit.— Jego ciągłe prowokacje świadczyły o skrajnej niechęci do gry.
-
Der Schiedsrichter bestrafte die Spielfeindlichkeit der Mannschaft.— Sędzia ukarał drużynę za nieprzestrzeganie zasad gry.
Синонимы
Антонимы