nierozsądek, brak rozsądku
Ein Zustand der Unordnung, des Unverstandes oder der mangelnden Disziplin.
Stan nieporządku, niezrozumienia lub braku dyscypliny.
☞ Obecnie rzadko się go używa i często brzmi nieco przestarzale.
-
Sein Handeln war von reiner Unducht geprägt.— Jego postępowanie cechowała czysta niegodziwość.
-
Man konnte die Unducht in seinem Geist erkennen.— Można było dostrzec niepewność w jego umyśle.
Синонимы