Zerstrittenheit

anlaşmazlık, çekişme, kavga

Der Zustand, in dem Personen oder Gruppen aufgrund von Meinungsverschiedenheiten oder Konflikten nicht mehr harmonisch zusammenleben.

Kişilerin veya grupların görüş ayrılıkları veya çatışmalar nedeniyle artık uyum içinde bir arada yaşayamadıkları durum.

нейтральное

Die Zerstrittenheit zwischen den Nachbarn nahm stetig zu.

— Komşular arasındaki anlaşmazlık giderek arttı.
Nach langer Zerstrittenheit versöhnten sich die Freunde endlich.

— Uzun süren anlaşmazlıklardan sonra arkadaşlar nihayet barıştılar.

Синонимы

Антонимы

bölünmüşlük, anlaşmazlık

Ein Mangel an Einigkeit oder Zusammenhalt innerhalb einer Gemeinschaft oder Organisation.

Bir topluluk veya örgüt içinde birlik veya bütünlük eksikliği.

возвышенное

Die politische Zerstrittenheit schwächte die gesamte Partei.

— Siyasi anlaşmazlıklar tüm partiyi zayıflattı.
Man spürte die tiefe Zerstrittenheit innerhalb der Organisation.

— Örgüt içindeki derin anlaşmazlık hissediliyordu.