izole edici, ayırıcı
Etwas, das eine Trennung oder Barriere zwischen Gruppen, Bereichen oder Personen schafft.
Gruplar, alanlar veya kişiler arasında bir ayrım ya da engel oluşturan şey.
-
Die Politik verfolgt eine abschottende Strategie.— Hükümet izolasyoncu bir strateji izlemektedir.
-
Diese Maßnahmen wirken sehr abschottend.— Bu önlemler oldukça izolasyoncu bir etki yaratıyor.
Синонимы
Антонимы