mutlak zaman
Eine Zeitform (wie Präsens, Präteritum, Futur), die das Geschehen direkt auf den Sprechzeitpunkt bezieht.
Konuşma anıyla olayı doğrudan ilişkilendiren bir zaman biçimi (şimdiki zaman, geçmiş zaman, gelecek zaman gibi).
-
Das Präsens ist ein Absolutes Tempus.— Şimdiki zaman mutlak bir zaman biçimidir.
-
Das Präteritum ist im Deutschen ein Absolutes Tempus.— Geçmiş zaman, Almancada mutlak bir zaman biçimidir.
Синонимы