Перевод
Интерфейс
Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

beburgern

[bəˈbʊʁɡɐn]
По слогам be|bur|gern
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
etw. beburgern A— kogoś/kogoś coś zasiedlić
„Die Regierung versucht, die Region mit Fachkräften zu beburgern."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
beburgern
Präteritum
beburgerte
Partizip II
hat beburgert
§Значения
osiedlić się
Sich in einem Ort oder einer Region niederlassen und dort wohnen.
Osiedlić się w jakimś miejscu lub regionie i tam mieszkać.
нейтральное
  1. Die Familie beburgerte sich in der Stadt.
    — Rodzina zamieszkała w tym mieście.
  2. Wir haben uns dort beburgert.
    — Osiedliliśmy się tam.
Синонимы
besiedeln·besetzen
Антонимы
entvölkern
osiedlać się, kolonizować
Sich in einem Gebiet ansässig machen oder dort sesshaft werden.
Osiedlić się w danym miejscu lub zamieszkać tam na stałe.
возвышенное
☞ Często używane w kontekście migracji lub kolonizacji.
  1. Neue Stämme beburgerten das weite Land.
    — Nowe plemiona zasiedlały rozległe ziemie.
  2. Sie beburgerten sich in der neuen Region.
    — Osiedlili się w nowym regionie.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich beburgere
du beburgerst
er/sie/es beburgert
wir beburgern
ihr beburgert
sie/Sie beburgern
Präteritum претеритум
ich beburgerte
du beburgertest
er/sie/es beburgerte
wir beburgerten
ihr beburgertet
sie/Sie beburgerten
Imperativ императив
—
beburgere (du)
—
beburgern wir
beburgert (ihr)
beburgern Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich beburgere
du beburgere
er/sie/es beburgere
wir beburgern
ihr beburgret
sie/Sie beburgern
Konjunktiv II конъюнктив II
ich beburgerte
du beburgertet
er/sie/es beburgerte
wir beburgerten
ihr beburgertet
sie/Sie beburgerten
Partizip партицип
beburgernd Präsens
beburgert Perfekt
Infinitiv инфинитив
beburgern
zu beburgern
§Однокоренные
derBürger
obywatel, mieszkaniec miasta
dasBürgertum
obywatelstwo, obywatele
dasBürgerrecht
prawo obywatelskie
§Связанные слова
ansiedeln·kolonisieren·einwohnerreich

Сообщить об ошибке