Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

beweiden

[bəˈvaɪ̯dn̩]
По слогам be|wei|den
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdn. etwas (Genitiv) beweiden G— birini bir şeyle suçlamak
„Man beweidet ihn der Unfähigkeit."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
beweiden
Präteritum
beweidete
Partizip II
hat beweidet
§Значения
suçlamak, itham etmek
Jemanden oder etwas um etwas anklagen oder jemanden einer Sache beschuldigen.
Birini veya bir şeyi bir şeyden dolayı suçlamak veya birine bir şeyi atfetmek.
возвышенное
☞ Eskimiş veya çok resmi; çoğunlukla ‘bir şeyin’ edatıyla kullanılır.
  1. Man beweidet ihn des Verrats an seinem Volk.
    — İnsanlar, halkına ihanet ettiği için onu kınıyor.
  2. Sie beweidet ihn der Unredlichkeit.
    — Onu dürüstlüksüzlükle suçluyor.
Синонимы
Антонимы
azarlamak, kınamak
Jemanden wegen eines Fehlers oder eines Unrechts beklagen oder tadeln.
Bir hata veya haksızlık nedeniyle birini şikayet etmek veya kınamak.
возвышенное
  1. Er beweidet sie für ihr Schweigen.
    — Onun sessizliği için onu ödüllendiriyor.
  2. Die Mutter beweidet das Kind seines Fehlers.
    — Anne, çocuğun hatasından dolayı üzülüyor.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich beweide
du beweidest
er/sie/es beweidet
wir beweiden
ihr beweidet
sie/Sie beweiden
Präteritum претеритум
ich beweidete
du beweidetest
er/sie/es beweidete
wir beweideten
ihr beweidetet
sie/Sie beweideten
Imperativ императив
beweide (du)
beweiden wir
beweidet (ihr)
beweiden Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich beweide
du beweidest
er/sie/es beweide
wir beweiden
ihr beweidet
sie/Sie beweiden
Konjunktiv II конъюнктив II
ich beweidete
du beweidetest
er/sie/es beweidete
wir beweideten
ihr beweidetet
sie/Sie beweideten
Partizip партицип
beweidend Präsens
beweidet Perfekt
Infinitiv инфинитив
beweiden
zu beweiden
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке