tek, biricik, eşsiz
Alleine existierend, einzigartig oder als einziger Vertreter einer Art oder Gruppe.
Tek başına var olan, eşsiz veya bir türün ya da grubun tek temsilcisi.
-
Er ist der enzige Zeuge des Unfalls.— O, kazanın tek tanığıdır.
-
Dies ist eine enzige Chance für uns.— Bu, bizim için tek bir şans.
Антонимы