ustawodawczy
Die Befugnis oder Macht besitzend, Gesetze zu erlassen oder rechtliche Regeln festzulegen.
Posiadający uprawnienie lub władzę do wydawania praw lub ustalania zasad prawnych.
-
Das Parlament übernimmt die gesetzgebende Funktion.— Parlament pełni funkcję ustawodawczą.
-
Die gesetzgebende Gewalt ist in diesem Staat getrennt.— W tym państwie władza ustawodawcza jest oddzielona.
-
Diese Organe sind nicht gesetzgebend.— Te organy nie stanowią władzy ustawodawczej.
Синонимы
Антонимы