Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

heraus·husten

[ˌhɛɐ̯ˈaʊ̯sˌhʊstn̩]
По слогам her|aus|hus|ten
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas heraushusten A— coś wykasłać
„Er konnte den Fremdkörper nur mühsam heraushusten."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
heraushusten
Präteritum
hustete heraus
Partizip II
hat herausgehustet
§Значения
wykasłać
Etwas durch heftiges Husten aus dem Körper befördern.
Wydalić coś z ciała poprzez gwałtowny kaszel.
нейтральное
  1. Er musste den Schleim mühsam heraushusten.
    — Musiał z wysiłkiem wykasłać ten śluz.
  2. Hast du den Fremdkörper endlich heraushusten können?
    — Czy w końcu udało ci się wykaszlnąć ten ciało obce?
Синонимы
wykasłać (słowa)
Etwas mühsam oder unter Husten aussprechen oder sagen.
Wypowiedzieć lub powiedzieć coś z trudem lub przy kaszlu.
разговорное
☞ Przenośne znaczenie w odniesieniu do wyczerpanej mowy.
  1. Er konnte kaum die Antwort heraushusten.
    — Ledwo zdołał wykrztusić odpowiedź.
  2. Sie hustete nur ein paar Worte heraus.
    — Wykrztusiła tylko kilka słów.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich huste heraus
du hustest heraus
er/sie/es hustet heraus
wir husten heraus
ihr hustet heraus
sie/Sie husten heraus
Präteritum претеритум
ich hustete heraus
du hustetest heraus
er/sie/es hustete heraus
wir husteten heraus
ihr hustetet heraus
sie/Sie husteten heraus
Imperativ императив
huste (du) heraus
husten wir heraus
hustet (ihr) heraus
husten Sie heraus
Konjunktiv I конъюнктив I
ich huste heraus
du hustest heraus
er/sie/es huste heraus
wir husten heraus
ihr hustet heraus
sie/Sie husten heraus
Konjunktiv II конъюнктив II
ich hustete heraus
du hustetest heraus
er/sie/es hustete heraus
wir husteten heraus
ihr hustetet heraus
sie/Sie husteten heraus
Partizip партицип
heraushustend Präsens
herausgehustet Perfekt
Infinitiv инфинитив
heraushusten
herauszuhusten
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке