Перевод
Интерфейс
Глагол Частотностьtop-25000CEFR C2

hervor·blitzen

[hɛɐ̯ˈfoːɐ̯ˌblɪtsn̩]
По слогам her|vor|blit|zen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. hervorblitzen N— coś może nagle hervorblitzen.
„Ein Licht kann plötzlich hervorblitzen."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
hervorblitzen
Präteritum
blitzte hervor
Partizip II
hat hervorgeblitzt
§Значения
błysnąć, zaświecić
Plötzlich und kurzzeitig hell aufleuchten oder sichtbar werden.
Nagle i na krótki czas rozbłysnąć lub stać się widocznym.
нейтральное
  1. Ein heller Stern blitzte kurz aus den Wolken hervor.
    — Jasna gwiazda na chwilę błysnęła spoza chmur.
  2. Das Licht der Taschenlampe ist kurz hervorgeblitzt.
    — Światło latarki na chwilę błysnęło.
Синонимы
aufblitzen·aufleuchten·glänzen
wyłaniać się, błyskać
In einem Gespräch oder Text plötzlich und unerwartet zum Vorschein kommen.
W rozmowie lub tekście nagle i niespodziewanie się pojawić.
возвышенное
☞ Przenośne znaczenie odnoszące się do myśli lub informacji.
  1. In seinem Bericht blitzten neue Details hervor.
    — W jego raporcie pojawiły się nowe szczegóły.
  2. Ein Gedanke blitzte plötzlich in ihrem Kopf hervor.
    — Nagle w jej głowie pojawiła się pewna myśl.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich blitze hervor
du blitzst hervor
er/sie/es blitzt hervor
wir blitzen hervor
ihr blitzt hervor
sie/Sie blitzen hervor
Präteritum претеритум
ich blitzte hervor
du blitztest hervor
er/sie/es blitzte hervor
wir blitzten hervor
ihr blitztet hervor
sie/Sie blitzten hervor
Imperativ императив
—
blitze (du) hervor
—
blitzen wir hervor
blitzt (ihr) hervor
blitzen Sie hervor
Konjunktiv I конъюнктив I
ich blitze hervor
du blitzest hervor
er/sie/es blitze hervor
wir blitzen hervor
ihr blitzet hervor
sie/Sie blitzen hervor
Konjunktiv II конъюнктив II
ich blitzte hervor
du blitztest hervor
er/sie/es blitzte hervor
wir blitzten hervor
ihr blitztet hervor
sie/Sie blitzten hervor
Partizip партицип
hervorblitzend Präsens
hervorgeblitzt Perfekt
Infinitiv инфинитив
hervorblitzen
hervorzublitzen
§Однокоренные
derBlitz
błyskawica
blitzen
błyskać, błyskawicować
dasBlitzlicht
błysk
derBlitzschlag
wyładowanie atmosferyczne
blitzartig
nagły, błyskawiczny
§Связанные слова
strahlen·funkeln·leuchten

Сообщить об ошибке