Перевод

Интерфейс

Глагол Частотностьtop-25k+CEFR B2

hervor·stehen

[hɛɐ̯ˈfoːɐ̯ˌʃteːən]

По слогам her|vor|ste|hen

◆ Грамматический конструктор

Управление

aus etwas (Dativ) hervorstehen D— wystawać z czegoś

„Ein Stein steht aus der Mauer hervor."

hervorstehen als etwas N— wyróżniać się jako coś

„Er steht als Fachmann in seinem Bereich hervor."

§ Грамматика

Основные формы · неправильный · Отделяемая

Infinitiv

hervorstehen

Präteritum

stand hervor

Partizip II

ist hervorgestanden

§Значения

wystawać, wystawać poza powierzchnię

Physisch aus einer Fläche oder einem Objekt herausragen.

Fizycznie wystawać z powierzchni lub obiektu.

нейтральное

Ein Stein steht aus der Mauer hervor.

— Z muru wystaje kamień.

Синонимы

hervorragen·protrudieren·auffallen

Антонимы

zurückweichen·versinken

wyróżniać się

Durch besondere Merkmale oder Leistungen deutlich erkennbar sein oder auffallen.

Być wyraźnie rozpoznawalnym lub rzucać się w oczy dzięki szczególnym cechom lub osiągnięciom.

нейтральное возвышенное

Man sagt, dass sie durch ihre Leistungen deutlich hervorsteht.

— Mówi się, że dzięki swoim osiągnięciom wybija się spośród innych.

wyłaniać się, wynikać

Als logische Folge aus etwas deutlich werden oder ersichtlich sein.

Jako logiczna konsekwencja czegoś – staje się jasne lub widoczne.

возвышенное терминологическое

☞ Często w znaczeniu „wynikać”.

Man erkennt, dass diese Tatsache klar aus den Daten hervorsteht.

— Widać, że ten fakt wyraźnie wynika z danych.

§ Спряжение — полные таблицы

trennbar

Präsens презенс

ich	stehe	hervor
du	stehst	hervor
er/sie/es	steht	hervor
wir	stehen	hervor
ihr	steht	hervor
sie/Sie	stehen	hervor

Präteritum претеритум

ich	stand	hervor
du	standst	hervor
er/sie/es	stand	hervor
wir	standen	hervor
ihr	standet	hervor
sie/Sie	standen	hervor

Imperativ императив

—
stehe	(du)	hervor
—
stehen	wir	hervor
steht	(ihr)	hervor
stehen	Sie	hervor

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	stehe	hervor
du	stehest	hervor
er/sie/es	stehe	hervor
wir	stehen	hervor
ihr	stehet	hervor
sie/Sie	stehen	hervor

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	stünde	hervor
du	stündest	hervor
er/sie/es	stünde	hervor
wir	stünden	hervor
ihr	stündet	hervor
sie/Sie	stünden	hervor

Partizip партицип

hervorstehend	Präsens
hervorgestanden	Perfekt

Infinitiv инфинитив

hervorstehen

hervorzustehlen

§Однокоренные

na zewnątrz, wystąpić

wyłaniać się, wynikać

§Связанные слова

ergeben·erscheinen·zeigen