Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

hin·winken

[ˈhɪnˌvɪŋkən]
По слогам hin|win|ken
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdn. hinwinken A— указывать кому-либо рукой (приглашая подойти)
„Der Polizist winkt den Autofahrer zur Seite hin."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный · Отделяемая
Infinitiv
hinwinken
Präteritum
winkte hin
Partizip II
hat hingewinkt
§Значения
помахать кому-то, чтобы позвать
Jemanden mit einer Handbewegung auf sich aufmerksam machen, um ihn herbeizurufen.
Махнуть рукой, чтобы привлечь чье-то внимание и позвать человека.
нейтральное
  1. Der Kellner winkt den Gast hin.
    — Официант машет гостю, подзывая его.
  2. Sie hat mich mit der Hand hingewinkt.
    — Она помахала мне рукой, подзывая.
Синонимы
Антонимы
указывать рукой, направлять жестом
Jemanden durch eine Handbewegung in eine bestimmte Richtung oder zu einem Ort leiten.
Жестом руки указывать направление или место.
нейтральное
  1. Er winkte mich zum Ausgang hin.
    — Он указал мне рукой в сторону выхода.
  2. Der Polizist winkte die Autos hin.
    — Полицейский жестом направил машины в ту сторону.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich winke hin
du winkst hin
er/sie/es winkt hin
wir winken hin
ihr winkt hin
sie/Sie winken hin
Präteritum претеритум
ich winkte hin
du winktest hin
er/sie/es winkte hin
wir winkten hin
ihr winktet hin
sie/Sie winkten hin
Imperativ императив
winke (du) hin
winken wir hin
winkt (ihr) hin
winken Sie hin
Konjunktiv I конъюнктив I
ich winke hin
du winkest hin
er/sie/es winke hin
wir winken hin
ihr winket hin
sie/Sie winken hin
Konjunktiv II конъюнктив II
ich winkte hin
du winktest hin
er/sie/es winkte hin
wir winkten hin
ihr winktet hin
sie/Sie winkten hin
Partizip партицип
hinwinkend Präsens
hingewinkt Perfekt
Infinitiv инфинитив
hinwinken
hinzuwinken
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке