Глагол Частотностьtop-25000CEFR C1

inflektieren

[ɪnflɛkˈtiːʁən]
По слогам in|flek|tie|ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. inflektieren A— bir şeyi inflektieren.
„Der Linguist inflektiert das Verb nach den Regeln."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
inflektieren
Präteritum
inflektierte
Partizip II
hat inflektiert
§Значения
çekimlemek
Wörter nach den Regeln der Grammatik verändern (z. B. durch Endungen).
Kelimeleri dilbilgisi kurallarına göre değiştirmek (örneğin ekler aracılığıyla).
терминологическое
  1. Der Student inflektiert das Verb im Präsens.
    — Öğrenci, fiili şimdiki zamanda çekimliyor.
  2. Man muss diese Adjektive korrekt inflektieren.
    — Bu sıfatları doğru şekilde çekimlemek gerekir.
Синонимы
inflektirmek
In der Mathematik oder Physik: Eine Kurve oder Funktion verändern oder krümmen.
Matematikte veya fizikte: Bir eğriyi veya fonksiyonu değiştirmek ya da bükmek.
терминологическое
  1. Die Kurve inflektiert an diesem Punkt.
    — Eğri bu noktada bükülüyor.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich inflektiere
du inflektierst
er/sie/es inflektiert
wir inflektieren
ihr inflektiert
sie/Sie inflektieren
Präteritum претеритум
ich inflektierte
du inflektiertest
er/sie/es inflektierte
wir inflektierten
ihr inflektiertet
sie/Sie inflektierten
Imperativ императив
inflektiere (du)
inflektieren wir
inflektiert (ihr)
inflektieren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich inflektiere
du inflektierest
er/sie/es inflektiere
wir inflektieren
ihr inflektieret
sie/Sie inflektieren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich inflektierte
du inflektiertest
er/sie/es inflektierte
wir inflektierten
ihr inflektiertet
sie/Sie inflektierten
Partizip партицип
inflektierend Präsens
inflektiert Perfekt
Infinitiv инфинитив
inflektieren
zu inflektieren
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке