Глагол Частотностьtop-25k+CEFR B2

klein·kriegen

[ˈklaɪ̯nˌkʁiːɡn̩]
По слогам klein|krie|gen
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdn./etw. kleinkriegen A— birini/bir şeyi alt etmek
„Die Polizei konnte den Täter endlich kleinkriegen."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
kleinkriegen
Präteritum
kriegte klein
Partizip II
hat kleingekriegt
§Значения
yenmek, alt etmek
Jemanden oder etwas durch Kraft, Überlegenheit oder Ausdauer besiegen oder bezwingen.
Birini veya bir şeyi güç, üstünlük veya dayanıklılık yoluyla yenmek veya boyun eğdirmek.
разговорное
  1. Die Mannschaft hat den Gegner endlich kleinkriegt.
    — Takım, sonunda rakibi alt etmeyi başardı.
  2. Ich habe ihn mit allen Mitteln kleinkriegt.
    — Onu her yolu deneyerek yola getirdim.
Синонимы
üstesinden gelmek
Eine schwierige Aufgabe oder ein Problem erfolgreich bewältigen oder lösen.
Zor bir görevi veya sorunu başarıyla üstesinden gelmek ya da çözmek.
разговорное
  1. Hast du die Steuererklärung schon kleinkriegt?
    — Vergi beyannamesini hallettin mi?
  2. Wir kriegen dieses Problem schon irgendwie klein.
    — Bu sorunu bir şekilde halledeceğiz.
ehlileştirmek, kontrol altına almak
Etwas (oft eine Person oder ein Tier) unter Kontrolle bringen oder zähmen.
Bir şeyi (genellikle bir insanı veya hayvanı) kontrol altına almak veya evcilleştirmek.
разговорное
  1. Der Trainer hat das wilde Pferd kleinkriegt.
    — Antrenör, vahşi atı yatıştırmayı başardı.
  2. Sie kriegt die Kinder nie wirklich klein.
    — Çocukları asla gerçekten küçültemiyor.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich kriege klein
du kriegst klein
er/sie/es kriegt klein
wir kriegen klein
ihr kriegt klein
sie/Sie kriegen klein
Präteritum претеритум
ich kriegte klein
du kriegtest klein
er/sie/es kriegte klein
wir kriegten klein
ihr kriegtet klein
sie/Sie kriegten klein
Imperativ императив
krieg(e) (du) klein
kriegen wir klein
kriegt (ihr) klein
kriegen Sie klein
Konjunktiv I конъюнктив I
ich kriege klein
du kriegest klein
er/sie/es kriege klein
wir kriegen klein
ihr krieget klein
sie/Sie kriegen klein
Konjunktiv II конъюнктив II
ich kriegte klein
du kriegtest klein
er/sie/es kriegte klein
wir kriegten klein
ihr kriegtet klein
sie/Sie kriegten klein
Partizip партицип
kleinkriegend Präsens
kleingekriegt Perfekt
Infinitiv инфинитив
kleinkriegen
kleinkriegen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке