gryzienie, chrupanie
Etwas mit den Zähnen in kleinen Stücken abbeißend oder zerkauend.
Odgryzanie lub rozgryzanie czegoś zębami na małe kawałki.
-
Das knabbernde Kind aß lautstark seine Kekse.— Dziecko, chrupiąc, hałaśliwie jadło swoje ciasteczka.
-
Ich hörte ein knabberndes Geräusch im Dunkeln.— Usłyszał chrupiący dźwięk w ciemności.
-
Die Maus sitzt dort knabbernd an dem Käse.— Mysz siedzi tam i skubie ser.
Антонимы